Όταν υπάρχει βούληση, βρίσκεται και ο τρόπος. Ο Πόρος πήρε έκπτωση 50% στα εισιτήρια, η Σαλαμίνα πληρώνει και σιωπά

Ο Δήμος Πόρου απέδειξε για ακόμη μία φορά ότι όταν μια δημοτική αρχή θέλει πραγματικά να σταθεί δίπλα στους κατοίκους της, δεν χρειάζεται δικαιολογίες. Χρειάζεται μια επιστολή, επιμονή και διάθεση να χτυπήσει την πόρτα.

Με επιστολή του Δήμου (Αρ. Πρωτ. 5779/26), η Attica Group αποφάσισε να χορηγήσει στους μόνιμους κατοίκους των Δήμων Πόρου και Τροιζηνίας-Μεθάνων έκπτωση 50% κάθε Τρίτη και Πέμπτη και έκπτωση 20% όλες τις υπόλοιπες ημέρες της εβδομάδας, στα ταχύπλοα της γραμμής Πειραιάς-Πόρος και αντίστροφα. Η ρύθμιση ισχύει από 1/11/2026 έως 31/10/2027. Οι δικαιούχοι χρειάζεται απλώς να επιδεικνύουν την αστυνομική τους ταυτότητα και βεβαίωση μόνιμης κατοικίας από τον Δήμο ή από το Taxisnet.

Πίσω από την εξέλιξη βρίσκεται ο δήμαρχος Πόρου Γιώργος Κουτουζής, ο οποίος σε λιγότερο από τρία χρόνια θητείας δείχνει ότι ξέρει να ανοίγει πόρτες για το νησί του. Η έκπτωση στα εισιτήρια δεν είναι η μόνη του επιτυχία. Τον Απρίλιο η Masdar υπέγραψε σύμβαση δωρεάς 11 εκατ. ευρώ προς τον Δήμο Πόρου, στο πλαίσιο του εθνικού προγράμματος «GR-ECO Islands», για παρεμβάσεις που στηρίζουν τη μετάβαση του νησιού σε μοντέλο κλιματικής ουδετερότητας και μειώνουν το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας. Ένας μικρός δήμος, με περιορισμένους πόρους, που όμως διεκδικεί και κερδίζει.

Και τώρα ας γυρίσουμε το βλέμμα στη Σαλαμίνα.

Ένα νησί με δεκάδες χιλιάδες μόνιμους κατοίκους, που περνούν καθημερινά το στενό για να πάνε στη δουλειά, στο σχολείο, στο νοσοκομείο, αφού νοσοκομείο στο νησί δεν υπάρχει. Ένα νησί όπου τα εισιτήρια των πορθμείων αυξάνονται και οι κάτοικοι απλώς πληρώνουν. Για τον Σαλαμίνιο το πέρασμα δεν είναι εκδρομή. Είναι καθημερινή αναγκαιότητα, είναι ο μόνος δρόμος προς τη ζωή του.

Και η δημοτική αρχή του Γιώργου Παναγόπουλου τι έκανε; Πού είναι η επιστολή; Πού είναι η διαπραγμάτευση; Πού είναι το πρόγραμμα έκπτωσης για τους μόνιμους κατοίκους; Ο Πόρος, με ένα κλάσμα του πληθυσμού μας, κάθισε στο τραπέζι και πήρε μισή τιμή δύο μέρες την εβδομάδα. Η Σαλαμίνα, που αποτελεί έναν από τους πιο πολυσύχναστους πορθμειακούς διαδρόμους της χώρας, δεν πήρε τίποτα. Γιατί απλώς δεν το διεκδίκησε.

Το παράδειγμα του Πόρου αφαιρεί κάθε άλλοθι. Δεν μπορεί πια κανείς να ισχυριστεί ότι «δεν γίνεται», ότι «δεν είναι αρμοδιότητα του Δήμου», ότι «οι εταιρείες δεν ακούν». Γίνεται. Αρκεί να υπάρχει βούληση, για να μην πούμε κάτι βαρύτερο.

Οι κάτοικοι της Σαλαμίνας δεν ζητούν χάρη. Ζητούν αυτό που άλλοι δήμαρχοι θεωρούν αυτονόητο καθήκον τους.

Το Salamina Pulse θα συνεχίσει να θέτει το ζήτημα μέχρι να πάρουμε απάντηση.